*ಕಾವ್ಯಧಾರೆ* *ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟದೊಳಗೆ ನನ್ನ ವಿಹಾರ*

 *ಕಾವ್ಯಧಾರೆ*

 *ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟದೊಳಗೆ ನನ್ನ ವಿಹಾರ* 

೧

“ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟ”ವೆಂದು ನುಡಿಯುವ ನಾಡಿದು,

ಮಾತಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಅರಳಿದರೂ ಮನದಲಿ ಮುಳ್ಳು ಬೆಳೆದಿದು.

ಒಂದೇ ಮಣ್ಣಿನ ಮಕ್ಕಳೆಂದು ವೇದಿಕೆ ಮೇಲೆ ಹಾಡಿದರೂ,

ಜಾತಿಯ ಗೋಡೆ ಮೌನವಾಗಿ ಹೃದಯಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತಿದೆ.

೨

ಕಲೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದೀಪಗಳು ಬೆಳಗುವ ಕನ್ನಡ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ,

ಮಾನವೀಯ ಮಮತೆಯ ಮಳೆ ಯಾಕೋ ಇಂದು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ.

ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು ಬದುಕಲ್ಲಿ ಕಾಣದಾಗ,

ಸಹೋದರತೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಗೂಡಿಲ್ಲದೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿವೆ.

೩

ಭ್ರಾತೃತ್ವದ ಬಾವಿ ಬರಿದಾಗಿ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ,

ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹೆಸರಲಿ ಕೆಲವೆಡೆ ಸಂಕುಚಿತತೆ ಬೆಳೆದಿದೆ.

ಹೃದಯ ವೈಶಾಲ್ಯದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಜನ ವಿರಳವಾಗಿ,

ಮನದ ಕಿಟಕಿಯು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮನುಜ ಮನುಜನ ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

೪

ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕಾಲಘಟ್ಟ ಹೊಸ ಕನಸುಗಳ ಕರೆಯುತ್ತಿದೆ,

ಹಳೆಯ ಗೋಡೆ ಒಡೆದು ಹೊಸ ದಾರಿಯ ಬೆಳಕು ಮೂಡುತ್ತಿದೆ.

ಜಾತಿ ಮತದ ಗೆರೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಕೈಗಳು ಒಂದಾದಾಗ,

ಕುವೆಂಪು ಕಂಡ ಕನಸಿನ ತೋಟ ಮತ್ತೆ ಹಸಿರಾಗಬಹುದು.

೫

ನಾಡು ಕೇವಲ ಭೂಮಿಯಲ್ಲ ಅದು ಬದುಕಿನ ಭಾವಗೀತೆ,

ಮನುಜ ಮನುಜನ ಪ್ರೀತಿಸಿದಾಗ ಅರಳುವುದು ಸತ್ಯನೀತಿ.

“ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ” ಎನ್ನುವ ನುಡಿ ತುಟಿಯಲಿ ನಿಲ್ಲದಿರಲಿ,

ಮನದ ಮಣ್ಣಲಿ ಬೇರು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಿನ ದಾರಿಯಾಗಲಿ.

ಕವಿ:ಡಾ. ಜಯವೀರ ಎ. ಕೆ.

      ಖೇಮಲಾಪುರ